edep.ORG » sevgili

Resûlullahın fedâisi: EBÛ TALHÂ

admin — Tue, 24 Feb 2009 15:49:50 +0000

İslâm Güneşi Mekke’de parlarken Ebû Talhâ 20 yaşlarında delikanlıydı…
Medîne’nin asîl ve zengin ailelerinden birine mensuptu. Her gece evlerinde eğlence ve içki toplantıları vardı.Zenginliği sâyesinde bütün dünya nîmetlerini tatmak istiyordu…Daha kötüsü; birçok asil arkadaşları gibi
Puta tapmaktaydı..Etrafında sayısız kadın ve kız dolaşıyordu.
Fakat osadece biriyle evlenmek istedi. Haber yolladı.Evlenme teklifinde bulundu.Ümmü Süleym adlı bu hanımın kocası yeni ölmüştü.Şu cevabı verdi:
- Yetîm oğlum büyüyünceye kadar evlenmeyi düşünmüyorum.
Ümmü Süleym fakir olduğu halde küçük oğlunu üvey baba eline
bırakmak istemiyordu.Ebû Talhâ çâresiz bekliyecekti!..Evlenmem mümkün değil.. Epeyce zaman sonra bizzat kendisi gitti.Nezâketle evlenme teklifini tekrarladı:
- Oğlun artık büyüdü Ey Ümmü Süleym!..Kararını vermelisin dedi.
O’nun niyetinin iyi olduğunu anlıyan zeki kadınbaşka bir şeyden
endişeliydi. Açık açık söylemeyi uygun buldu:
- Yâ Ebû Talhâ! Ne yazık ki seninle evlenmem mümkün değil.
Neccar Oğulları Kabîlesinin bu en yiğit en zengin ve en yakışıklı
delikanlısı; hayretle sordu:
- Niçin?
- Çünkü sen müşriksin. Putlara tapıyorsun. Ebû Talhâ’nın hayreti arttı:
- Putlarımız sana bir zarar mı verdiler? Diye sordu.
Ümmü Süleym gâyet sâkin:
- Onlar kimseye; ne zarar verebilir ne de fayda!..dedi ve devam etti:
- Çünkü sen de biliyorsun ki; tahta putlarınızıaşağı mahalledeki
marangoz köleleriniz yapmaktadır! Taş ve toprak putllarınızı da yukarı
mahalledeki köleleriniz yaparlar.Ebû Talhâ gözlerini açmış evlenmek istediği kadını dinliyordu. O sözlerini şöyle tamamladı:
- Taptığınız putları ateşe atsan yanar! Kayaya çarpsan dağılır toz
olurlar! Senin gibi asîl bir efendinin işe yaramaz oyuncaklara
secde etmesi yakışır mı? Biraz düşüneyim… Zekî Medîneli ne diyeceğini şaşırdı sâdece sordu:
- Peki sen nelere inanıyorsun? Nasıl düşünüyorsun? Kadın cevap verdi:
- Seni beni yeri göğü yaratan ve yaşatan ve öldüren Allah; birdir
ve büyüktür. Muhammed aleyhisselâm O’nun kulu ve elçisidir.İşte benim inandığım budur.Zengin delikanlının aklı karıştı:
- Biraz düşünmek istiyorum! diyebildi.Tek başına kaldığı zaman gerçekten uzun uzun düşündü. Sonra tekrar Ümmü Süleym’in yanına vardı. – Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühu ve resûlüh. diyerek Kelime-i Şahâdet getirdi.Müslümanlık şerefine erişti.
Ebû Talhâ kelime-i şehâdet getirip Müslüman olunca O mü’mine hanım da:
- Ey Ebû Talhâ! Şimdi seninle hiçbir karşılık istemeden; evlenmeyi kabul ediyorum dedi.Ümmü Süleym hakikaten sevinçliydi. Çünkü bir insanıhem de kocası olacak bir insanı; sapık fikirlerden kurtarmıştı.Ancak Müslüman olduktan sonra Ebû Talhâ hazretleri o iyi kalbli hanımla evlenebildi. Böylece dünyâ ve âhiret saâdetine kavuşmuş oldu.Bu sıralarda sevgili Peygamberimiz Allahın emriyle;Medîne’ye hicretettiler. Bu şerefe eren Medîne halkı gerekli herşeyi; Muhacîrlere göç edenlere te’mîn ediyordu.
Lütfen kabul buyurun Hz. Ebû Talhâ ve muhterem hanımı daPeygamber
Efendimizin huzurlarına vardılar.
- Yâ Resûlallah. Biz de size şu küçük oğlumuzu armağan ediyoruz.
Lûtfen kabul ve duâ buyurunuz. İnşâallah size hizmette kusur etmezdediler. Bu küçük oğlu Enes idi.Efendimizin memnun oldukları gözerinden anlaşılıyordu. Küçük Enes’ikendi terbiyelerine aldılar. Bir sâyede Ebû Talhâ’nın üvey oğlu büyük bir şerefe nâil oldu.
Cenâb-ı Hak bir müddet sonra onlara yeni bir oğul verdi. Yeni bebek
evlerine sevinç getirmişti. Çünkü artık Sevgili Peygamberimiz de sık sık
onlara uğruyorlardı. Hatır soruyor cemâ’atle namaz kıldırıyorlardı.Ne yazık ki çocukcağız bir gün hastalandı.Az sonra da vefat etti. O sırada Hz. Ebû Talhâ evde yoktu. Ümmü Süleym evlâdını yıkadı kefenledi. Üstüne temiz bir bez örttü. Ev halkına:
- Babası geldiği zaman siz bir şey söylemeyin diye tenbih etti.
Akşamleyin Ebû Talhâ eve döndü. Her zamanki gibi yanında arkadaşları
bulunuyordu. Selâm verdi ve sordu:
- Oğlum nasıl? Hanımı:
- O şimdi daha sâkin ve daha huzurlu bir hâlde bulunuyor dedi. Sonra
efendisine ve misafirlere hazırladığı yemekleri ikrâm etti.Hayırdır inşâallah Hepsi âfiyetle yediler içtiler. Hiçbir şeyden haberleri olmadı.
Misâfirler geç vakit gittiler. Ancak o zaman hanımı konuştu: – Ey Ebû Talhâ! Aşağı hurmalıktaki komşularımız emânet birşey almışlar.
Bir müddet faydalanmışlar. Fakat sahibiemâneti geri isteyince itiraz
etmişler.
- Ne demişler?
- Daha zamanı gelmedi! Ne çabuk istiyorsun gibi şeyler!
- İnsafsızlık etmişler doğrusu!
- Evet öyle. İnşâallah biz etmeyiz.
- Hayırdır inşâallah! Birşey mi oldu?
- Evet…
- Ne oldu?
- Cenâb-ı Hak da bizdeki emânetini geri istedi deyince kocası hemen anladı.
- Oğlumuz öldü mü yoksa diye sordu:
- Allah sana ömürler versin…
Ebû Talhâ ilk oğlunun ölüm haberine rağmen sarsıldı.Fakat her şeye rağmen:
- İnnâ lillâh ve innâ ileyhi râciûn “Biz hepimizAllahın kullarıyız ve
ancak O’na dönücüleriz…” mânâsına gelen âyet-i kerîmeyi okudu.Hakkın emrine râzı olup sabretti…O günlerde Müslümanlar maddî sıkıntı
çekiyorlardı.Hazret-i Ebû Talhâ hanımına:
- Ey Ümmü Süleym! Evde yiyecek var mıdırdiye sordu. Hanımı da:
- Evet. Ne yapacaksın dedi.
- Resûlullah efendimizin mübârek seslerindezaîflik ve açlık hissediyorum. Gönderebilir miyiz? Hz. Ümmü Süleym derhal birkaç arpa ekmeğini beze
sardı. Oğlu Hz.Enes’in koltuğuna verip yolladı.Evet yâ Resûlallah
Sevgili Peygamberimiz Mescîddearkadaşlarıyla idiler. Ekmeklerle Hz.
Enes’i görünce:- Seni Ebû Talhâ mı yolladı.
- Evet efendimiz…
- Koltuğunda ekmek mi var?
- Evet yâ Resûlallah.
Bunun üzerine sevgili Peygamberimizarkadaşlarına:
Kalkın! Ebû Talhâ’nın evine gidiyoruz buyurdular.Bunu işiten Hz. Enes önlerinden koşturdu.Doğru eve gelip babasına meseleyi bildirdi. O da:
- Yâ Ümme Süleym!.. Peygamber efendimiz bütün cemâatlarıyla birlikte
yemeğe teşrîf ediyorlarmış. Şimdi ne yapacağız! Evdeki yemek hepsine
yetecek mi diye telâşlandı.Hanımı gâyet sâkin:
- Allahü teâlâ ve Peygamberi daha iyi bilirler. Sen telâşlanma cevabını
verdi.Gerçekten o gün iki cihân sultânı ve bütün arkadaşları Ebû Talhâ hazretlerinin evinde doydular. Bu olay şüphesiz Hz.Resûlullahın mu’cizesi ve ev sahiplerinin tevekkülü sâyesinde gerçekleşti.Günler sür’atle geçip gidiyordu.
Harp ve sulh anlarında Hz. Ebû Talhâ sevgili Peygamberimizden hiç ayrılmadı. En ufak işâretlerini bile yerine getirmek için canla-başla
çabalıyordu.Başta büyük Bedir gâzâsı olmak üzere bütün savaşlarda herşeyini; Allahü teâlâ ve Resûlü uğruna fedâ etti. Bilhassa Huneyn gâzâsında hârikaydı.Yüz kişiden hayırlıdır O gün Peygamber efendimiz buyurdular ki:
- Kim bir düşmanı öldürürse; düşmanın üzerinde nesi varsa O gâzîye âit olacaktır. Ganîmete dâhil edilmiyecektir.O savaşta Hz. Ebû Talhâ tek başına yirmiden fazla müşrik öldürdü. Üzerlerinde bulunan bütün eşyâları topladı. İçlerinden bir kılıç bile almadan hepsini Peygamber efendimizin
önlerine bıraktı.O’nun tek isteği sâdece Allahü teâlânın ve Resûlullahın rızâları idi.Sevgili Peygamberimiz:
- Asker içinde Ebû Talh’nın sesi 100 kişiden hayırlıdır
buyurmuşlardır.Sevgili Peygamberimizin vefâtlarından sonraMedîne’de duramadı. Şam taraflarına gitti. Ancak Hz. Ömer’in son zamanlarında baba ocağına döndü.70 yaşlarında Hakkın rahmetine. Sevdiklerine kavuştu.

Peygamber Efendimizin Faziletleri

admin — Wed, 26 Nov 2008 12:33:50 +0000

Peygamber efendimizin faziletleriSual: Peygamber efendimizin faziletlerini bildirir misiniz?

CEVAP

Mevahib-i ledünniyye ve Mirat-i kâinat kitaplarında bildirilen faziletlerinden bazıları şöyledir:

Canlılar içinde ilk olarak Muhammed aleyhisselamın ruhu yaratıldı. Hak teâlâ (Her şeyi senin için yarattım, sen olmasaydın, hiçbir şeyi yaratmazdım) buyurdu. Tevrat, İncil ve Zebur’da övülüp müjdelenmiştir.

Âmine validemiz ona hamile olunca, bütün putlar yüzüstü devrildi. Bütün şeytanlar ve sihir yapan büyücüler âciz kalıp, işlerini yapamaz oldular. Doğunca da bütün putlar yıkıldı. Doğduğu gece, Kisra’nın sarayı yıkıldı. Mecusilerin bin yıldan beri yanan ateşi söndü. Save gölünün suyu kurudu.

Safiye Hatun anlatır:
Doğduğu gece 6 alamet gördüm:
1- Doğar doğmaz secde etti.
2- Başını kaldırıp “La ilahe illallah inni Resulullah” dedi.
3- Her taraf aydınlandı.
4- Yıkayacaktım, biz Onu yıkadık diye bir ses işittim.
5- Göbeği kesilmiş ve sünnet edilmiş gördüm.
6- Sırtında nübüvvet mührü vardı. İki küreği ortasında “La ilahe illallah Muhammedün Resulullah” yazılı idi.

Çocuk iken, başı hizasında bir bulut gölge yapardı.

Ona salevat okumak âyet-i kerime ile bildirildi. Kelime-i şehadette, ezanda, ikamette, namazdaki teşehhüdde, birçok dualarda ve Cennette Allahü teâlâ, Onun ismini kendi isminin yanına koymuştur.
Allahü teâlâ, Onu kendisine habib [sevgili] yaptı, herkesten daha çok sevdi.

Kimseden bir şey öğrenmemiş iken, Allahü teâlâ Ona, her ilmi, her üstünlüğü verdi. Her yerde her zaman mübarek kalbi hep Allahü teâlâ ile idi.

Allahü teâlâ, bütün peygamberlere (Ya Âdem, ya Musa, ya İsa) diyerek ismi ile hitap ederken, Ona (Ya eyyühennebiyyu, ya eyyüherresul) diye özel hitap ediyor.

Namazda otururken, (Esselamü aleyke eyyühennebiyyü ve rahmetullahi) oku¤¤¤¤¤¤ Ona selam vermek emrolundu. Namazda, başka bir Peygambere böyle söylemek caiz olmadı.

Her peygamber kendi milletine, o ise her millete gönderilmiştir.

Her peygamber, iftiralara kendisi cevap verdi, fakat ona yapılan iftiralara Allahü teâlâ cevap verdi.

İsmi ile çağırmak, yanında yüksek sesle konuşmak haram idi.

Hz. Cebrail 24 bin kere geldi. Başka Peygamberlere çok az geldi.

Mübarek hanımları müminlerin anneleri idi ve onlarla evlenmek başkalarına haram edildi.

Önünden gördüğü gibi, arkasından da görürdü.

Mübarek teri, gül gibi güzel kokardı.

Uzun kimselerin yanında iken, onlardan yüksek görünürdü.

Güneş ve Ay ışığında gölgesi yere düşmezdi.

Üstüne sinek ve başka hiçbir böcek konmazdı.

Çamaşırları, ne kadar çok giyse de hiç kirlenmezdi.

Taş üstüne basınca, izi kalır, kum üstünde iz bırakmazdı.

Sözü çok vecizdi. Az kelime ile çok şey anlatırdı.

Eshabının hepsi, peygamberler hariç, bütün insanlardan üstündür.

Onun ümmeti de bütün ümmetlerin en üstünüdür.

Onun mübarek ismini taşıyan mümin Cennete girer.

Onu ve ehl-i beytini sevmek farzdır.

Hz. Azrail, içeri girmek için izin istedi. Başka hiç kimseden izin istemedi.

Kabrinin toprağı, her yerden ve Kâbe’den daha kıymetlidir.

Aşıkız Muhammed’e ilahisi

admin — Sun, 16 Nov 2008 22:38:04 +0000

Aşıkız Muhammed’e
Aşıkız Muhammed’e
İnandık o sermede
Şanı büyük Ahmed’e
Kavuştur Rabbim bizi

Sultanlar sultanına
Ol şefaat karına
Dertliler dermanına
Kavuştur Rabbim bizi

Dünyada ravzasına
Ukbada rızasına
Cennette safasına
Kavuştur Rabbim bizi
A’line ashabına
Yarine ahbabına
Sevgili yaranına
Kavuştur Rabbim bizi

Hak yolda duranlara
Ünsiyet kuranlara
Mahbubu bulanlara
Kavuştur Rabbim bizi

Cennete girenlere
Kevserden içenlere
Rahmete erenlere
Kavuştur Rabbim bizi

Ay Doğdu Üzerimize ilahisi

admin — Fri, 31 Oct 2008 08:43:41 +0000

Ay Doğdu Üzerimize
Ay dogdu üzerimize

Veda tepesinden

Sükür gerekti bizlere

Allah’a davetinden

Sen günessin sen aysin

Sen nur üstüne nursun

Sen süreyya isigisin

Ey sevgili Ey Rasul

Ey bizden seçilen elçi

Yüce bir davetle geldin

Sen bu sehre seref verdin

Ey sevgili hos geldin

Ey Rasul sana söz verdik

Dogruluktan ayrilmayiz

Sen ey esenlik yildizi

Senin sevginle doluyuz

Vefasız Sevdalının Vefalı Sevgilisi ilahisi

admin — Fri, 31 Oct 2008 08:43:00 +0000

Vefasız Sevdalının Vefalı Sevgilisi

1. RÜzgarda savrulan kuru bir yaprak gibi şimdiler de gönlÜm,
2. Yorgunum, bıraktım kendimi
3. Bir oyana bir buyana savruluyorum
4. Düşüncelerim savruluyor, ben savruluyorum
5. Başımı kaldırıp gökyÜzÜne bakıyorum;
6. Hep böyle gri miydi?
7. Ve böylesine soğuk
8. Bilmiyorum
9. GökyÜzÜ mÜ böylesine karanlkk,
10. Yoksa yÜreğim mi yıldızları görmemeye inatlı?
11. Bilmiyorum
12. Hangimiz daha çok ve daha içli dökÜyoruz gözyaşlarını
13. Ve hangimiz, hangimizin damlalarında saklıyoruz hÜznÜnÜ
14. Bilmiyorum
15. Bildiğim tek şey var,
16. Sen daha temiz ağlıyorsun yağmurum.
17. GÜller, uzanmİş gökyÜzÜne, damlalarını bekliyor hasretle;
18. Gelse de okşasa bizi
19. Peki ya ey gönlÜmdeki Gonca, Sen GÜllerin Efendisi,
20. Sen ne haldesin?
21. Gözlerin nemli, boynun bÜkÜk mÜ?
22. Sancıyor mu yÜreğin bu mÜcrime?
23. Utanıyor musun halimden?
24. Affet beni, affet yÜreğimdeki Gonca,
25. Affet beni ki köklerin kirli gözyaşımla sulanmakta
26. Ben Sana yağmur olamadım,
27. Biliyorum…
28. Ama Sen, hep En Sevgili, Sen hep Ümitli
29. Yağacak dedin;
30. Bir gÜn o da aşktan yağacak
31. Bak işte yağıyorum,
32. Dualarımı katıp gözyaşlarıma,
33. Sağanak sağanak Sana koşuyorum.
34. Kapındayım, geldim işte,
35. Ey vefasız sevdalının vefalı Sevgilisi,
36. GÜnahkar damlaların tertemiz Efendisi..